Agata Tuszyńska - "Ćwiczenia z utraty"
Znam kilka książek Agaty Tuszyńskiej, lubię jej pióro, ciekawie pokazane losy Wiery Gran, Isaaca Singera, Józefiny Szelińskiej, Ireny Krzywickiej.Przeczytałam też bardzo osobistą "Rodzinną historię lęku". Byłam na spotkaniu z autorką w 2012 roku. Wiedziałam o wydanych w 2007 roku "Ćwiczeniach z utraty", wiedziałam o czym jest ta książka i jakoś obawiałam się po nią sięgnąć. Nowe wydanie dała mi do przeczytania córka mojej zmarłej przyjaciółki. Jest ono wzbogacone o obszerne posłowie dopisane 15 lat po śmierci Henryka Dasko, męża Tuszyńskiej. Książka jest bardzo osobista, zdecydowanie bardziej niż "Rodzinna historia lęku". Tamte zdarzenia dotyczyły tych, którzy dawno odeszli, nie byli często znani autorce, bo zmarli, zginęli w wyniku Holokaustu. Tu pisarka zmaga się ze swoją własną, intymną historią, chorobą i śmiercią męża, któremu towarzyszy do końca. Pięknie oddane są wspólne lata, miesiące, dni, godziny, chwile; to opowieść o miłości, o wspaniałym rozu...