Antonio Lobo Antunes - "Podręcznik dla inkwizytorów"
Zachwyciła mnie proza Antunesa. Najpierw przeczytałam "Karawele" obnażające mit kolonialnej Portugalii. W "Podręczniku dla inkwizytorów" pisarz patrzy na lata rządów Antonio Salazara. Bohaterem jest tu jego bliski doradca, minister, pan doktor, jak go tytułują ludzie wypowiadający się w powieści. Ma ona właśnie konstrukcję opowieści poszczególnych osób z otoczenia ministra i nie tylko. To oni po latach odtwarzają zdarzenia, które doprowadziły do kontaktów z właścicielem dworu w Palmeli. Są wśród nich: żona, kochanka, syn, nieślubna córka, ochmistrzyni Titina, major policji i wielu innych. Ich historie nie są uporządkowane czasowo, pisarz stawia na ich przeżycia wewnętrzne, ma się wrażenie, że wiele obrazów rodzi się w ich wyobraźni. Właśnie ta specyficzna narracja, odejście od zasad gramatyki, częsty brak znaków interpunkcyjnych tworzą styl Antunesa. Dochodzą jeszcze liczne powtórzenia wyrazów i całych zdań. Powodują, że czytając, doznawałam niemal hipnotycznego tra...